Monthly Archives: مهر 1396

فروشگاه اینترنتی جوبی کالا

5 عاملی که سرعت وای‌فای شما را پایین می‌آورند

5 عاملی که سرعت وای‌فای شما را پایین می‌آورند

تا حالا به این فکر کرده‌اید که چه چیزی اعصاب شما را بیش از هر چیز دیگری به‌هم می‌ریزد؟ شاید موارد زیادی در حال گذر از ذهن شما باشد. ولی به عقیده خیلی از کاربران اینترنت هیچ چیزی بدتر از وای‌فای سرعت پایین وجود ندارد. در دنیای امروز که همه افراد به‌صورت آنلاین زندگی می‌کنند؛ داشتن یک ارتباط سریع و قابل اطمینان از هر مورد دیگری مهم‌تر است.عوامل شناخته شده زیادی هستند که باعث می‌شوند سرعت وای‌فای کاهش یابد. ولی به‌غیر از آن؛ چند مورد هم هستند که زیاد شناخته شده نیستند ولی می‌توانند خرید اینترنتی و یا عادت بازدید از فیسبوک را مختل کنند. در زیر ۵ مورد از عواملی که شاید تا به‌حال به آن‌ها فکر نکرده باشید ولی در واقع در این مسئله بسیار دخیل هستند آورده شده است.

۱ – لامپ‌ها و یخچال‌ها

این دو مورد تا حد زیادی بستگی به محل قرار گرفتن روتر دارند. لامپ‌ها یکی از وسایل الکترونیکی هستند که با ارتباط اینترنتی شما تداخل ایجاد می‌کنند. اوایل ماه جاری میلادی؛ کارشناسان آف‌کام کشف کردند که لامپ‌ها در کنار یخچال‌ها؛ اسپیکرها؛ تلفن‌‌های بی‌سیم و دستگاه‌هایی که برای باز کردن در پارکینگ استفاده می‌شوند با سیگنال‌هایی که از سمت روتر به کامپوتر روانه می‌شوند نداخل ایجاد می‌کنند.

امواج رادیویی که از این دستگاه‌ها منتشر می‌شود درست مانند سیگنال‌هایی است که از سمت روتر به گیرند‌ه این امواج ارسال می‌شود. بهترین راه برای جلوگیری از چنین مشکلی آن است که روتر در جایی قرار داده شود که نزدیک به هیچ‌کدام از موارد اشاره شده یا هرگونه وسیله الکترونیکی دیگر نباشد.

۲ – وای‌فای همسایه‌تان می‌تواند مشکل‌ساز شود

روترها سیگنال‌ وای‌فای را روی چند کانالی که در دسترس آن‌ها است منتشر می‌کنند البته فرکانس‌هایی که یک شبکه بی‌سیم می‌تواند روی آن‌ها کار کند. روترهای امروزی قادر هستند به‌صورت خودکار بهترین کانال موجود و در عین‌حال با کمترین تراکم را انتخاب کنند. ولی این بدان معنی است که ممکن است شما و همسایه‌تان در حال استفاده از یک کانال باشید.

اگر روترها بیش از اندازه به‌هم نزدیک باشند شاهد تداخل‌های بسیار جدی خواهید بود. برای رفع این مشکل می‌توانید از سرویس‌دهنده شبکه خود بخواهید کانال را عوض کند. معمولا آن‌ها در وبسایت خود نکاتی در مورد روترهای خود ارائه می‌دهند.

۳ – انسان‌ها

تا حالا به این فکر کرده‌اید که چرا وقتی میهمان دارید وای‌فای شما به بدترین شکل ممکن عمل می‌کند؟ اگر فکر می‌کنید دلیل این مسئله وجود افراد زیاد با دستگاه‌های گوناگون است که همگی با هم و در یک زمان در حال استفاده از اینترنت هستند اشتباه ‌می‌کنید. یک از مواردی که می‌تواند روی سیگنال اثر منفی داشته باشد تعداد افرادی است که در آن مکان حضور دارند. یعنی حضور فیزیکی هر چه بیشتر باشد باعث افت کارایی روتر می‌شود. دانشگاه کالیفرنیا در یکی از تست‌های خود به این نتیجه رسید که با حضور فیزیکی افراد؛ سیگنال وایرلس به‌شدت دچار نوسان می‌شود.

به همین منظور دو روتر در دو نقطه مقابل هم در یک اتاق قرار داده شدند. زمانی‌که کسی در مسیر سیگنال حرکت می‌کرد سیگنال افت شدیدی نشان می‌داد و با افزایش افراد در فضای اتاق پخش می‌شد ولی در مسیر درست حرکت نمی‌کرد. دانشمندان امیدوارند با استفاده از این یافته‌ها بتوانند تعداد افراد حاضر در اتاقی را که از وای‌فای استفاده می‌کند متوجه شوند. این مسئله در عملیات جستجو و نجات و هم‌چنین در موارد امنیتی می‌تواند کاربرد بسیاری داشته باشد.

۴ – عادت به تلویزیون‌های اینترنتی

یکی دیگر از مواردی که روی کارایی وای‌فای تأثیر دارد استفاده از شبکه‌های تلویزیون اینترنتی است که این روزها بحثش بسیار داغ است. هم‌چنین استفاده از سرویس‌های ابری مانند دراپ‌باکس؛ بازی‌های آنلاین و وبسایت‌های تورنت از دیگر موارد تأثیرگذار هستند. برای چنین موردی می‌توانید در روتر با استفاده از قابلیت Quality Of Service اپ‌‌ها را اولویت‌بندی کنید؛ در نتیجه به هرکدام از آن‌ها پهنای باند مشخصی تخصیص داده می‌شود.

۵ – مکانی که در آن هستید

مسلما منظور از این مورد آن نیست که لپ‌تاپ یا گوشی شما تا چه حد به روتر نزدیک است چون این مسئله کاملا واضح است. همان‌طور که همه تا به‌حال تجربه کرده‌اند برخی از نقاط از آنتن‌دهی و در نتیجه پوشش وای‌فای بهتری برخوردار هستند. تفاوت‌های جغرافیایی بطور قابل‌توجهی در میزان سرعت تأثیر دارند. در تست‌های مختلفی که در آمریکا صورت گرفته مشخص شده که خیابان ویلیامسون در منطقه کنت با سرعت 0.535 مگابیت در ثانیه پایین‌ترین سرعت اینترنت را دارد.

سرعت اینترنت در فضا با زمین چه تفاوتی دارد؟

 در دنیای امروز ، زندگی انسان ها بیش از پیش تحت تاثیر ابزارهای رسانه ای و امکانات ارتباطی قرار گرفته است. امکاناتی که همگی به کمک اینترنت فراهم شده اند تا تبادل اطلاعات در نقاط مختلف دنیا در سریع ترین زمان ممکن انجام پذیرد.

اما این ارتباطات تنها محدود به زمین نمی شود و در واقع هرجا که ردپایی از انسان در آن جا باشد، اینترنت نیز یافت می شود. متصل بودن به اینترنت به خصوص برای انتقال داده های جمع آوری شده توسط فضانوردان و هم چنین سفینه های فضایی و کاوشگرها بسیار ضروری است.

بد نیست بدانید مفهوم اینترنت فضایی به هیچ وجه مقوله جدیدی نیست و زمانی که اولین کاوشگرهای فضایی به منظومه شمسی فرستاده شدند، برقراری ارتباط با آن ها از طریق امواج رادیویی بسیار مورد توجه قرار گرفت.

در روش مذکور، از آنتن‌ های مستقر در سطح زمین به عنوان ورودی‌ ها و دروازه ‌های تبادل اطلاعات با کاوشگرهای فضایی استفاده می‌ شد. در همان ابتدای به کار گیری این روش، مشکلاتی وجود داشت؛ برای مثال این که برای هر ماموریت فضایی می بایست از یک پروتکل ارتباطی اختصاصی استفاده می ‌شد تا این که دانشمندان ناسا تصمیم گرفتند با توجه به افزایش ماموریت‌ های فضایی، از یک روش استاندارد و واحد برای ایجاد ارتباط با کاوشگرها و فضاپیماها بهره بگیرند. همین موضوع باعث شد تا اینترنت فضایی به عنوان نتیجه پیشرفت ‌های به‌ دست آمده در زمینه ایجاد یک استاندارد واحد ارتباطی در فضا پدید آید و امروزه سرعت آن حتی از سرعت اینترنت در زمین هم بالاتر باشد.

اما جرقه اولیه اینترنت در فضا چگونه زده شد؟ اوایل سال 2010 میلادی، ناسا اعلام کرد پس از سال‌ ها تلاش، فضانوردان از این پس می‌توانند در ایستگاه فضایی بین ‌المللی یا همان ISS به شبکه اینترنت دسترسی داشته باشند، البته سرعت اینترنت فضایی در آن زمان چندان بالا نبوده، اما با این حال برای کاوشگران بسیار کاربردی محسوب می شد و این امکان را در اختیار فضانوردان قرار می داد تا از آنچه در سطح زمین اتفاق می‌افتد، مطلع شوند یا از این راه با اعضای خانواده و دوستانشان در ارتباط باشند.

جالب است بدانید که تی‌‌جی‌کریمر، نخستین فضانوردی است که اولین پیام توییتری را از ایستگاه بین‌المللی فضایی ارسال کرد. توییت او هم به نوعی مربوط به ورود اینترنت به فضا بود. در حقیقت فضانوردان ایستگاه فضایی در نخستین روزهای سال 2010 میلادی، با نصب بسته نرم‌افزاری ویژه توانستند برای نخستین بار به صورت وایرلس به شبکه جهانی اینترنت متصل شوند و ورود فضا به دنیای وب را جشن بگیرند.

در حال حاضر سرعت انتقال اطلاعات از مریخ به زمین تنها حدود 6 مگابایت در ثانیه است و برای اینکه بتوان یک عکس با کیفیت بالا را از سیاره سرخ به زمین مخابره کرد، بیش تر از 90 دقیقه زمان لازم است. اما محققان ناسا در تلاش هستند با استفاده از سیستم ارتباطی پیشرفته مبتنی بر امواج لیزر، زمان ارسال اطلاعات از زمین به مریخ و برعکس را به میزان قابل توجهی کاهش دهند تا به این ترتیب 90 دقیقه به 5 دقیقه کاهش یابد.

با این وجود، ناسا در زمین از سرعتی فوق العاده بالا بهره می برد؛ به طوری که اگر بخواهیم تنها یک سازمان را معرفی کنیم که هیچ گاه نگرانی از استریم ویدیوها به صورت اچ دی ندارد، قطعاً آن سازمان ناسا است. فناوری اینترنت ناسا موسوم به شبکه سایه در واقع شبکه ای خصوصی است که این سازمان برای ارسال و دریافت اطلاعات در سراسر آمریکا از آن استفاده می کند و سرعت آن به مقدار باورنکردنی 91 گیگابیت بر ثانیه می رسد.

به هر حال توسعه اینترنت فضایی می تواند در روند مخابره اطلاعات بین زمین و سیارات دیگر منظومه شمسی بسیار موثر واقع شود. بدون شک در آینده‌ای نه‌ چندان دور، اینترنت در اعماق منظومه شمسی گسترش پیدا خواهد کرد و خیلی دور از انتظار نیست که این دستاورد بتواند زمینه‌ ساز فراهم ساختن یک سیستم ارتباطی برای سفر انسان‌ها به نقاط دیگری از عالم هستی شود.

 

اگر اینترنت یک روز قطع شود، چه اتفاقی می‌افتد؟

برای بسیاری از مردم، قطع اینترنت حتی برای چند ساعت غیرقابل تصور است. اما اگر اینترنت قطع شود، چه اتفاقی می‌افتد؟ احتمالا پاسخ این سؤال چیزی که انتظار دارید نباشد.

جف هنکاک استادی در دانشگاه استنفورد است که در کلاس درس خود مفهوم آخر هفته بدون اینترنت را مطرح کرده است. او در سال 2008 گاهی اوقات به دانشجویان خود می‌گفت، 48 ساعت از اینترنت به دور بمانند و در مورد تأثیر آن در کلاس بحث کنند. اما هنکاک هنگامی‌که در سال 2009 دوباره این تحقیق را انجام داد. دریافت همه چیز تغییر کرده است.

هنکاک که فرایندهای روانی و اجتماعی دخیل در ارتباطات آنلاین را مطالعه می‌کند، می‌گوید: “وقتی در مورد این کار صحبت کردم، در کلاس جنجال به پا شد. دانشجویان با تأکید می‌گفتند، این تکلیف غیرممکن و ناعادلانه است.”

آن‌ها باور داشتند که آفلاین بودن حتی برای یک آخر هفته هم می‌تواند از انجام تکالیف کلاس‌های دیگر جلوگیری کند، زندگی اجتماعی آن‌ها را مختل کند و دوستان و خانواده‌های آن‌ها ممکن است، فکر کنند اتفاقی بدی برای آن‌ها افتاده است. مطالعه‌ای که سال 2015 انجام شد نشان می‌داد، 29 درصد از پاسخگوها ترجیح می‌دهند انگشت دستشان را از دست بدهند و به‌ جای آن بیشتر در اینترنت بمانند. این نظرسنجی حاصل  بررسی روی 2.500 نفر بود که ارتباط خیلی زیادی با اینترنت داشتند، 25 درصد از این افراد بین انتخاب انگشت یا اینترنت تردید داشتند.

هنکاک مجبور شد با این موضوع کنار بیاید و این فعالیت را لغو کند. او هرگز دوباره برای انجام این کار تلاش نکرد. او می‌گوید: “این اتفاق برای سال 2009 بود و حالا با وجود تلفن همراه، حتی نمی‌دانم دانشجویان در صورت چنین درخواستی چه کار می‌کردند. آن‌ها احتمالا گزارشم را به رئیس دانشگاه می‌دادند.”

اما با شیوه زندگی همیشه متصل به اینترنت ما، این سؤال بیش از همیشه مرتبط است: اگر اینترنت به مدت یک روز قطع شود، چه اتفاقی می‌افتد؟ احتمالا پاسخ این سؤال چیزی که انتظار دارید نباشد.

در سال 1975، یک آتش‌سوزی در شرکت تلفن نیویورک موجب قطع خدمات تلفن منطقه 300 بلوکی در منهتن به مدت 23 روز شد. نظرسنجی‌های انجام شده نشان می‌دهد که بیش از دو سوم افراد حاضر در نظرسنجی می‌گفتند، عدم دسترسی به سرویس تلفن به آن‌ها را دچار احساس تنهایی و اضطراب کرده و نزدیک به سه چهارم آن‌ها هم گفتند، پس از وصل شدن تلفن‌ها احساس بهتری دارند

در سال 1995، کمتر از یک درصد مردم جهان آنلاین بودند. اینترنت کنجکاوی بود که بیشتر مردم غرب از آن استفاده می‌کردند. بیش از دو دهه بعد، بیش از 3.2 میلیارد نفر در جهان-حدود نیمی از جمعیت جهان- متصل به اینترنت هستند و این میزان با نرخ تقریبا هر ده نفر در ثانیه افزایش می‌یابد.

بر اساس گزارش مرکز تحقیقات پیو، یک پنجم آمریکایی‌ها می‌گویند که به طور مداوم از اینترنت استفاده می‌کنند و 73 درصد می‌گویند، حداقل روزانه از آن استفاده می‌کنند. چنین آماری در انگلستان هم مشابه است. بررسی که در سال 2016 انجام شده نشان می‌دهد، حدود 90 درصد بزرگ‌سالان گفته‌اند، در سه ماه گذشته از اینترنت استفاده کرده‌اند. برای بسیاری تصور زندگی بدون اینترنت تقریبا غیرممکن است.

ویلیام داتون استاد دانشگاه ایالتی میشیگان که نویسنده کتابی به نام «اجتماع و اینترنت: چگونه شبکه اطلاعات و ارتباطات زندگی ما را تغییر می‌دهد» است، می‌گوید: “یکی از بزرگ‌ترین مشکلات امروز در مورد اینترنت این است که مردم آن را به عنوان امری مسلم پذیرفته‌اند، با این حال آن‌ها نمی‌فهمند تقریبا به آن اجازه نفوذ در همه جنبه‌های زندگی خود را داده‌اند. آن‌ها حتی در مورد داشتن یا نداشتن دسترسی به آن هم فکر نمی‌کنند.”

اما اینترنت همیشه از خرابی مصون نیست. حداقل روی کاغذ امکان تخریب آن در مقیاس جهانی و ملی برای مدتی خاص وجود دارد. حملات سایبری یک احتمال هستند.

هکرها می‌توانند با انتشار بدافزارهای مخربی که آسیب‌پذیری‌های روترها (دستگاه‌هایی که ترافیک اینترنت را کنترل می‌کنند) را هدف قرار می‌دهند، می‌توانند اینترنت را با وقفه مواجه کنند. باعث خاموش شدن دامنه سرورها- دفترچه آدرس‌های اینترنت- و اختلال گسترده و جلوگیری از بارگذاری وب‌سایت‌ها شوند.

قطع کردن کابل‌هایی که در اعماق دریاها حجم وسیعی از ترافیک اینترنتی را بین قاره‌ها انتقال می‌دهند، نیز می‌تواند با قطع اینترنت بخشی از جهان، اختلال قابل‌توجهی به وجود بیاورد. این کابل‌ها ممکن است اهداف چندان آسانی برای مهاجمان نباشند، اما امکان آسیب‌دیدگی تصادفی آن‌ها وجود دارد. در سال 2008، بخش‌هایی از خاورمیانه، هند و جنوب شرق آسیا، در سه نوبت جداگانه با قطع اینترنت مواجه شدند که در این موارد کابل‌های زیردریایی قطع شده و یا مختل شده بودند.

پیغام خطای 404 هنگامی نشان داده می‌شود که منبع مورد نظر در اینترنت پیدا نشود، اما قطع اینترنت غیرقابل‌تصور است. اکنون بیش از 3.2 میلیارد نفر در جهان-حدود نیمی از جمعیت جهان- متصل به اینترنت هستند و این میزان با نرخ تقریبا هر ده نفر در ثانیه افزایش می‌یابد

برخی دولت‌ها هم دارای کلید قطع اینترنت هستند، کلیدی که می‌تواند اینترنت را کاملاً از کار بیندازد. مصر در طول قیام‌های مردمی موسوم به بهار عربی در سال 2011 چنین کاری را انجام داد که هماهنگی فعالیت‌های معترضان را با مشکل مواجه کرد. کشورهای دیگری همچون ترکیه هم در طول تظاهرات اینترنت را قطع کرده‌اند. تصور می‌شود، چین هم چنین کلیدی دارد و سناتورهای آمریکایی هم پیشنهاد داده‌اند، ایالات‌متحده هم ابزاری این چنینی برای دفاع از کشور در مقابل حملات سایبری به کار بیندازد.

به‌هرحال ساخت کلید قطع اینترنت ساده نیست. هر چقدر یک کشور بزرگ‌تر و توسعه‌یافته‌تر باشد، قطع کامل اینترنت در آن دشوارتر است،  اتصالات بسیار زیادی بین شبکه‌های داخل و خارج از مرزهای کشورها وجود دارند.

مخرب‌ترین حملات ممکن است از فضا انجام شوند. یک طوفان خورشیدی تشعشعاتی را به زمین می‌فرستد که ممکن است، ماهواره‌ها، شبکه‌های برق و سیستم‌های کامپیوتری را از کار بیندازد.

دیوید ایگلمن، عصب‌شناسی از دانشگاه استنفورد و نویسنده کتاب «اهمیت اینترنت» می‌گوید: “چیزی که تروریسم و بمب نمی‌تواند انجام دهد، در کسری از زمان به‌وسیله تشعشعات خورشیدی انجام می‌شود.”

اما قطعی زمان زیادی دوام نخواهد داشت.

اسکات بورگ  مدیر واحد پیامدهای سایبری و مشاور دولت آمریکا، می‌گوید: “ارتشی از نیروها وجود دارند که همه چیز را به حالت عادی برمی‌گردانند. شرکت‌های ارائه دهنده خدمات اینترنت و شرکت‌هایی که تجهیزات روترها را می‌سازند، برنامه‌ها و پرسنلی دارند که در صورت آسیب‌پذیری غیرمنتظره‌ای همه چیز را دوباره درست می‌کنند.”

اما ما آن‌قدر به اتصال همیشگی به اینترنت عادت کرده‌ایم که حتی اختلال‌های نسبتا کوتاهی هم می‌تواند تأثیراتی بگذارد. با این حال ممکن است، این تأثیرات کاملا آن چیزی که انتظار دارید نباشند.

تأثیر این اختلال بر اقتصاد ممکن است چندان شدید نباشد. در سال 2008، وزارت امنیت داخلی ایالات‌متحده از بورگ درخواست کرد، بررسی کند، در صورت قطع اینترنت چه اتفاقی می‌افتد. بورگ و همکارانش اثرات اقتصادی قطع کامپیوتر و اینترنت در ایالات‌متحده را پس از سال 2000 مورد بررسی قرار دادند. آن‌ها با بررسی گزارش‌های مالی سه‌ماهه 20 شرکتی که ادعا می‌کردند که در این موارد بیشترین آسیب را می‌بینند، و همچنین آمارهای اقتصادی دیگر؛ دریافتند که تأثیر اقتصادی قطع اینترنت در کمال تعجب ناچیز است. حداقل برای قطعی که بیش از چهار روز به طول نینجامد.

بورگ می‌گوید: “نمونه‌هایی وجود دارد که خسارت‌های زیادی دیده‌اند، حتی تا صدها میلیون و حتی میلیاردها دلار. اما باوجودی که طبیعی است که برخی صنایع همچون هتل‌ها، خطوط هوایی و شرکت‌های کارگزاری خسارت‌هایی بینند، حتی آن‌ها هم خسارت زیادی نمی‌بینند.”

اما مشخص شد که از دست دادن دسترسی به اینترنت برای چند روز، مردم از کارهایشان عقب می‌اندازد.  بورگ می‌گوید: “مردم همه فعالیت‌های مشابهی را که باید در اینترنت انجام می‌دادند، انجام می‌دهند، فقط با دو یا سه روز فاصله. سیستم اقتصادی باید با چیزی که اساساً یک تعطیلات آخر هفته است، مقابله کند.”

در برخی موارد قطع اینترنت در کوتاه مدت حتی ممکن است، موجب افزایش بازدهی شود. در مطالعه‌ای دیگر، بورگ و همکارانش موردی را بررسی کرده‌اند که در آن اینترنت یک شرکت برای مدتی بیش از چهار ساعت یا بیشتر قطع می‌شود. در این مورد، کارکنان شرکت به‌جای اینکه دست روی دست بگذارند، به وظایفی که معمولا از آن سر باز می‌زدند، مانند کاغذبازی‌های معمول رجوع کردند. نتیجه برای کسب‌وکار خوب بود.

بورگ می‌گوید: “ما به شوخی پیشنهاد دادیم که هر شرکت ماهی چند ساعت کامپیوترهای خود را خاموش کند و از کارکنانش بخواهد کارهایی که به تعویق انداخته‌اند را انجام دهند، در این صورت از بهره‌وری بالایی برخوردار خواهند بود. در واقع دلیلی وجود ندارد که چنین چیزی قابل تعمیم به کل نظام اقتصادی نباشد.”

سفرها احتمالا در کوتاه مدت چندان تحت تأثیر قرار نمی‌گیرند، تا زمانی که قطع اینترنت بیش یک روز و یا بیشتر طول نکشد. هواپیماها می‌توانند بدون نیاز به اینترنت پرواز کنند و قطارها و اتوبوس‌ها هم برنامه عادی خود را انجام دهند. قطع طولانی‌تر در بخش تدارکات مشکلاتی ایجاد می‌کند. بدون نیاز به اینترنت، در برخی شرکت‌ها مشکلاتی به وجود می‌آید. ایگلمن می‌گوید: “پیشنهاد کرده‌ام که مردم و کسب‌وکارها برنامه‌ای برای زمان قطع اینترنت داشته باشند. اما تاکنون نشنیده‌ام کسی چنین کاری انجام دهد.”

مطالعه‌ای که در سال 2015 انجام شد نشان می‌داد،29 درصد از پاسخگوها ترجیح می‌دهند انگشت دستشان را از دست بدهند و به‌ جای آن بیشتر در اینترنت بمانند. این نظرسنجی حاصل بررسی روی 2.500 نفر بود که ارتباط خیلی زیادی با اینترنت داشتند، 25 درصد از این افراد بین انتخاب انگشت یا اینترنت تردید داشتند

قطع ارتباطات احتمالا روی کسب‌وکارهای کوچک و کارگران تأثیر می‌گذارد. در سال 1998،  9 درصد از 50 میلیون پیجر (پیام‌گیر قابل‌حمل) مردم ایالات‌متحده به علت نقص ماهواره‌ای از کار افتادند. در روزهای پس‌ازاین قطعی، داتون 250 کاربران پیجر در لس‌آنجلس را بررسی کرد و متوجه رابطه روشن اجتماعی اقتصادی افراد و واکنش‌های آن‌ها به قطعی پیجر شد. افراد طبقه متوسط به بالا با مشاغل مدیریتی یا حرفه‌ای چندان مشکلی با این اتفاق نداشتند، داتون می‌گوید: “برای آن‌ها (این اتفاق) مثل یک روز برفی، همچون یک روز استراحت بود.”

اما بسیاری از کارگران مانند لوله‌کش‌ها و نجارها که برای گرفتن سفارش کار در این چند روز وابسته به پیجر بودند، تقریبا کاملا بی‌کار شدند. مادران مجردی هم که فرزندان خود را در مهدکودک‌ها و مراکز مراقبت از کودکان می‌گذاشتند، نگران این بودند که اگر مشکلی برای فرزندانشان پیش بیاید باخبر نمی‌شوند. داتون می‌گوید: “پس باید متوجه بود که واکنش هر فرد به قطع اینترنت به وضعیت اجتماعی اقتصادی فرد بستگی دارد.”

همچنین اثرات روانی مانند احساس انزوا و اضطراب همه می‌تواند مردم را تحت تأثیر قرار دهد. هنکاک می‌گوید: “بخش زیادی از اینترنت برای یک هدف طراحی شده، یعنی امکان برقراری ارتباط با یکدیگر. ما عادت کرده‌ایم در هر زمانی، به هرکسی از هر کجا متصل شویم و ناتوانی در انجام این کار ناراحت کننده است.”

این احساسی است که بورگ هم متوجه آن شده،  او می‌گوید: “وقتی متوجه می‌شوم، تلفن همراهم را جاگذاشته‌ام، تا حدودی حس می‌کنم برهنه‌ام. ناگهان به این فکر می‌کنم که واقعا می‌دانم کجا می‌روم؟ اگر ماشینم خراب شود، آیا کسی تلفنش را به من می‌دهد تا برای کمک تماس بگیرم؟”

تاریخ از چنین دیدگاهی پشتیبانی می‌کند. در سال 1975، یک آتش‌سوزی در شرکت تلفن نیویورک موجب قطع خدمات تلفن منطقه 300 بلوکی در منهتن به مدت 23 روز شد. در نظرسنجی با شرکت 190 نفر که بلافاصله پس از بازسازی دوباره خطوط تلفن انجام شد، محققان دریافتند که چهار پنجم از پاسخ‌دهندگان دلشان برای تلفن‌هایشان تنگ شده و به‌ویژه امکان تماس با دوستان و خانواده. بیش از دو سوم افراد حاضر در نظرسنجی هم گفتند که عدم دسترسی به سرویس تلفن به آن‌ها را دچار احساس تنهایی و اضطراب کرده و نزدیک به سه چهارم آن‌ها هم گفتند، پس از وصل شدن تلفن‌ها احساس بهتری دارند.

برخی دولت‌ها هم یک کلید قطع اینترنت دارند کلیدی که می‌تواند اینترنت را کاملا از کار بیندازد. مصر در طول قیام‌های مردمی موسوم به بهار عربی در سال 2011 چنین کاری را انجام داد که هماهنگی فعالیت‌های معترضان را با مشکل مواجه کرد. کشورهای دیگری همچون ترکیه هم در طول تظاهرات اینترنت را قطع کرده‌اند

داتون می‌گوید: “فرض می‌شود که در زمان عدم استفاده از اینترنت مردم اجتماعی‌تر می‌شود و بیشتر با دوستان و خانواده ارتباط برقرار می‌کنند، اما فکر می‌کنم، چنین چیزی اشتباه است. اکثر افرادی که از اینترنت استفاده می‌کنند، بیش از دیگرانی که از اینترنت استفاده نمی‌کنند، اجتماعی هستند.”

استین لوبورگ از دانشگاه کپنهاگ موافق این موضوع است. او می‌گوید: “به هیچ‌وجه این‌طور نیست که ما در صورت نداشتن تلفن همراه، بیشتر با غریبه‌های ایستگاه اتوبوس صحبت می‌کنیم.”

قطع اینترنت در شرایط خاصی افراد را اجتماعی‌تر می‌کند، مانند مواقعی که کارکنان کسب‌وکارها مجبور می‌شوند به جای فرستادن ایمیل به همکارانشان، با هم‌صحبت کنند. اما درمجموع این تجربه به احتمال زیاد نامطلوب است. او می‌گوید: “اگر ما برای یک روز به اینترنت دسترسی نداشته باشیم. جهان از هم نمی‌پاشد. اما فکر می‌کنم، برای اکثر مردم، حتی یک روز بدون اینترنت هم می‌تواند (تجربه) وحشتناکی باشد.”

به هر حال این احساس زودگذر خواهد بود، قطعی اینترنت ممکن است به مردم اهمیت آن را در زندگی‌شان نشان دهد. اما به‌زودی همه چیز دوباره به حالت قبل بازمی‌گردد و ما باز هم تصور می‌کنیم، اینترنت امری مسلم است. هنکاک می‌گوید: “دوست دارم بگویم، قطعی اینترنت تغییرات فکری در ما ایجاد می‌کند، اما فکر نمی‌کنم، چنین چیزی روی بدهد.”

حتی اگر چنین تحول فکری ایجاد شود، بازهم به‌اندازه‌ای نخواهد بود که دانشجویان او را متقاعد کند، یک آخر هفته از اینترنت استفاده نکنند.

منبع:باشگاه خبرنگاران